Rubaiyat, 124
رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم
بر آمدنش چنان امیدم یارستگوئی که هنوز در کنارش دارم
Getdi o gedən, başda xumarım qaldı,Könlümdə nə səbrim, nə qərarım qaldıFikrimdə dedim ki, gələcək yar mütləq,Sanki nə gedib, nə intizarım qaldı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-rubailer-124
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Ya rəb, kərəm et, ol büti-məhparə qayıtsın
Ya rəb, kərəm et, ol büti-məhparə qayıtsın,Bir rəhm eləsin bu dili-bimarə, qayıtsın.
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
“Lirik mahnı”Süzə-süzə gəzdimBu elləri
Həyat lövhələriİstərəm hər axşam yanında qalım,Başını sinəmin üstünə alım,