چشم و دهن آن صنم لاله رخاناز پسته و بادام گرفتست نشان

از بس تنگی که دارد آن چشم و دهاننه خنده در این گنجد و نه گریه در آن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring