افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون

ز اندازه برون است ز جور تو غممفریاد ازین غم ز اندازه برون

Səs saldı bütün aləmə bu qəm, möhnət,Tuş gəlmədi vəslin mənə, qaldım həsrət.Zülmündən olub qəmim mənim həddən çox,Dözdüm necə bu qəmlərə heyrət, heyrət!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation