Rubaiyat, 167
دلدار به من گفت که می بر کف نهداد دل خود ز آب انگور بده
گفتم که به ناز نقل یا شفتالوسیب زنخش گفت که شفتالو به
Yarım dedi ki, durma, ələ bir cam al.Qəm çəkmə, mey iç, bu dünyadan ilham al.Sordum ki, noğul, heyva, yoxsa nar olsun?Alması dedi: – Şaftalu, ondan kam al.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-rubailer-167
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Fərd
Dedim: kimdir pərişan eyləyən aşiqlər əhvalın?Səba göstərdi tari-sünbüli-zülfün ki: bu eylər
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
Kuyindən alır daim rövnəq gülü bustanlarKuyindən alır daim rövnəq gülü bustanlar,Torpağını ol kuyin təşkil eləyir canlar.
Deyişmə— Xurşid:Aman Çoban, mən yarımı ararəm,