Beşik başında
Oturub beşik başındaNəvəmə laylay çalıram yenə.Deyirəm, bütün nənələr beləcəLaylay çalsınlarGül ətirli,Süd ətirli nəvələrinə.Laylay çalıram,Laylayımda çiçəklərin zərifliyi,Şəkərin, qəndin şirinliyi vardır.Laylay çalıram,Saçlarımda gəzsə dəPayız küləkləri,Ürəyimdə solmayan bahardır.Sanı yox arzumla,Ayrıla bilmirəmNəvəmin beşiyindən.Sinəmi sipər etmişəm,Qoymaram bu körpə beşiyinəKölgə düşə,Toz qona.Mən cavabdehəmÖmrümün, günümün davamı olanBalamın balasının bu gününə,Sabahına.
İstəyirəm ona dediyimdən çoxTəzə, tər nəğmələr qoşam.Axı, balam dünyamdır mənim,Dünyamın keşiyində durmuşam.Balamın keşiyində durmuşam...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/medine-gulgun-besik-basinda
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yenə də gül açdı cığırlar, yollar,Başlandı söhbəti, sözü dağların.
Qəlbim o günləri unudan deyilMənə sevgimizdən bir həzin nəğmə,Bir də tənha söyüd yadigar qaldı.
Xəzərə axşam düşürQaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
Bulaqlar başladı öz nağılınıBahar yenə gəldi köksündə atəş,Bulaqlar başladı öz nağılını.
Poems by other poets · Nature and spring
Mən fələyin şərbətini içmişəm,Həmdəm olan, gəl halımı gör nədir,
Ayaq üstədiBu gün bir bağçanın seyrinə vardım,Bu bağın bağbanı ayaq üstədi.
GəlinSarbanlarda bir gözələ tuş oldum,Bənzer bir alıcı şahbazə, gəlin.
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?