قطره ائی از قعر دریا دم مزنذره‌ئی از مهر والا دم مزن

مرد امروزی هم از امروز گویاز پری و دی و فردا دم مزن

چون نمیدانی زمین و آسمانبیش ازین از زیر و بالا دم مزن

چون اصول طبع موسیقیت نیستاز تنا و ناو تاتا دم مزن

درگذر از نفی و اثبات ای پسرهیچ از الّا و از لا دم مزن

گر بگویندت که جانرا کن فدارو فدا کن جان، خود را دم مزن

تا نمیدانی من و مارا که کیستباش خاموش از من و ما دم مزن

همچو آدم علم اسما را زحقتا نگیری هیچ ز اسما دم مزن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آنکه عین جمله اشیا گشته استمغربی را گفت ز اشیا دم‌مزن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets