چه ساقی است که مست مدام اوست جهانچه باده است که ندانم که جام اوست جهان

چه ماهیست که در شست کاینات افتادچه دانه است و چه مرغی که دام اوست جهان

دلم رسید بروزی که روزها شب اوستبدید چهره صبحی که شام اوست جهان

ظهور دوست بعالم تام افتاده استبرای آنکه ظهور تمام اوست جهان

نظر ز سایه عالم بدو رود بنگرهنوز او که ظلال و ظلام اوست جهان

بیا بدیده تحقیق درنگر بشناسکه کیست آنکه بر خلق نام اوست جهان

هر آنکه توسن نفس عنان کشش رایستیقین بدان بحقیقت که رام اوست جهان

جهان غلام کسی شد که آن غلام ویستاز آن سبب که غلام غلام اوست جهان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه کامرانی و عیشی که مغربی داردکه مدتی است که دایم بکام اوست جهان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern