شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید

لب بر لبم نهاد و روان کرد عاقبتجانم بلب رسید چو جانم بلب رسید

چون جان تازه یافت لبم از لبان اوایدل بیا که موسم عیش و طرب رسید

محبوب را نگر که چون عاشق نواز شدمطلوب را نگر که بگاه طلب رسید

این سلطنت ز فقر و فنا گشت حاصلموین ملک نیمروز مرا نیمشب رسید

رنجی نکش که لایق بیقدر و قیمتی استهر راحتی که آن بکسی بی تعب رسید

بیحرمت و ادب نرسد مرد هیچ جاهرجا کسی رسید ز راه ادب رسید

بی نسبت و نسب نشده کی رسید بدوست؟!ایدوست کس بدوست ز راه نسب رسید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. برداشت مغربی سبب مغربی ز راهتا بی سبب بحضرت آن بی سبب رسید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love