دلی که با رخ زلف تو همنشین باشدمجرد از غم و شادی و کفر و دین باشد

بود ز کفر و ز اسلام بی خبر آن دلکه زلف و روی تواش روز شب قرین باشد

خود ز بهر تفاخر ز خرمن آن کسکه خوشه چین تو بوده است خوشه چین باشد

کجا به ملک سلیمان و خاتمش نگرممرا که مملکت فقر درّ نگین باشد

مرا که جنت دیدار در درّ درون دلستچه التفات بدیدار حور عین باشد

کجا ز لذت دیدار او خبر یابیترا که میل به شیر و با انگبین باشد

به پیش دیده ی ما غیر و عین هردو یکیستنظر بعین کند هر که با یقین باشد

بدوز دیده ز غیر آنگهی بعین نگربعین کی نگرد هر که غیر بین باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بیا و دیده از مغربی بوان ستانببین که هرچه بگفت او چنین، چنین باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets