ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب

بر صفحه رخساره هر ماه پری رویحرفی دو سه از دفتر حسنت شده مکتوب

محبوب ز هر روی بجز روی تو نبودخود نیست بهر وجد بجز روی تو محبوب

بر عکس رخت چشم زلیخا نگران بوددر آینه روی خوش یوسف یعقوب

در شاهد و مشهود توئی ناظر و منظوردر عاشق و معشوق توئی طالب و مطلوب

در میکده ها غیر تو را می نپرستندانکس که کند سجده بر سنگ و گل و چوب

جاروب غمت کرد مرا جامه دل پاکوینخانه کنونست بکام دل جاروب

زان زلف پراکنده و زان غمزه فتانپر گشت جهان سربسر از فتنه و آشوب

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. محجوب نباشد ز رخت مغربی ایدوستگر خود به خود است از رخ زیبای تو محجوب

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love