Unudulan limanlar...
Ümidləri kul olub saqqalında, saçındaBuludu tüstü bilər vaxtsız sönən ocaqlar.Qismətinə düşən nə qərib yol ayrıcındaQatarları yan keçən səssiz dayanacaqlar...
Görünən əməlimi görünməz mələklərinÖmürün durğun gölündə qəfil fırtına çıxdı.Çox şey vardı içində gələcək diləklərin,Bircə qürbət yoxuydu o da kartına çıxdı.
Gediş-dönüş yolları...Köçəri quşlar...Səma!Göydən xəbər almada yer durna lələyindən.Hicrət günortasından ömür düşdü axşamaXəbəri gətirəni yox səhər gələcəyindən..
Gəcənin qucağında tənha bir bayquş səsi,Özüne yadlaş gəzər əzik giley-güzarı.Nə keçmiş geri dönər, nə gələcək gələsi,Ürəyi, sevənlərin tərk edilmiş məzarı...
Sızım sızım sızlayar dağlanmış bir ney kimiDuyğuları qürbətin yağmurundan, qarından.İlham ənginlərində arayışlar peykimiYeniliklər boylanar əski misralarından!
Heç əzəldən yoxuymuş səsi-sorağı sanki,Soruşsan xəbər verən tapılmaz həyatından.Sahildə unudulmuş limanmış. Bir limanki,Yan almaq gəmilərin çoxdan çıxıb yadından...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-ismayil-unudulan-limanlar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Separation
Gecə-gündüz həsrətini çəkməkdənGünümü eylədim qara, sevgilim,
GəlmədiGecə gündüz intizarın çəkərəm,Aman Allah, yar əyləndi, gəlmədi,
Yarımın sevdası gəzir başımdaYarımın sevdası gəzir başımda,Min səsli, sədalı telə bənzəyir!
Qayıt indiSərsəri pərişlüm, qıyqac baxışlumMən sənə nə dedim, qız, qayıt indi