Ağaclar dirçələndə,Quşlar qonaq gələndə,Bəzənəndə dağ, dərə,Baxıb gözəl düzlərəBizim sadə uşaqlar,Sevimlilər, qoçaqlar –Dırmanıb dağ döşünə,Sevinərək çıxdılarBaharın görüşünə.Zəfər dedi: – Uşaqlar,Çiçəklənir göy bağlarGəlin haqq-hesab verəkKim neyləmişdir görək.Həvəslə dedi Bəhram:– Mən ancaq kağız badam,Bir də hulu əkmişəm.Dedi Qulu: əkmişəmHeyva ağacı mən də.Sizi qonaq edərəmAğacım bar verəndə.Üzü gülər, könlü şadFərəhlə dedi Polad:– Ərik yaxşı bəhərdir,Tumu şirin, şəkərdir.Püstənin tayı olmaz,Barının sayı olmaz.Yeməyə bəhərindənOnları əkmişəm mən.Tutu, o əlaçı qızDedi ki, mən də yalnızAlma, armud əkmişəm,Bir də ağ tut əkmişəm.Hamı söylədi bir-birNə ağacı əkibdir.Şirindilli FirəngizSual etdi: Zərəngiz,Bir mənə de, a bacı,Ancaq meyvə ağacıƏkir nədən uşaqlar?Güllərin də ətri var.Bəs qızıl gül, qərənfil,Süsənbər lazım deyil?Hey ağacdan deyirlər,Nədən gül əkməyirlər?Kənardan sakit baxanBir kamil qoca bağbanDedi, əziz balalar,Hər bitkinin yeri var.Şam ağacı qış və yazYaşıl paltarsız olmaz.Gözəldir alma, nar da,Qızıl gül də, çinar da.Çalışın zəhmət çəkin,Ağac da, gül də əkin!Uşaqları bağbanınRazı saldı sözləri;Şəfəq saçdı gözləri.Çox şad gözdən itdilər,Gülə-gülə baharınQarşısına getdilər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring