Körpü
Körpü vardır ağacdan, körpü var daşdan olur,Körpü vardır mötəbər metallardan qurulur,Binəsi etibarlı.Körpü var ehtişamlı, əzəmətli, vüqarlı,Körpü vardır çay üstə, göy dəniz sularında,Körpü vardır salınır insan arzularında.Mən sevirəm ürəkdən bu gözəl körpüləri;Onlardan insan oğlu keçib gedir irəli.Körpü də var bir dəfə görünməyir gözə heç,Sən belə körpülərdən yollanıb inamla keç!Sevdasından yaradır təmiz ürəklər onu,Zərrəcə sarsıtmayır əsən küləklər onu.Keşməkeşli illərin çıxır ağır qışından,Sarsılmayır namərdin fitnə-fel yağışından.Daşı belə körpünün mehribanlıq, məhəbbət,Dirəkləri vəfadır, bir də insana hörmət,Ondan keçib gedənin iqbalı uğurludur,Həyat yolu nurludur.Bəşər belə körpülər ildən-ilə bol salır,İnsanlıq bu körpüdən ağ günlərə yol salır.Sən, cəmiyyət içində tapmağa öz yerini,Həyat eşqindən yarat bu körpüdən birini.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-rahim-korpu
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Xudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar et,Mənim tək yar yanında, xudavənda, onu xar et
Vətənimdir(Bəhri-təhvil)Qadanı alım, başına dönüm, cahan qədər yaşına dönüm, torpağına daşına dönüm, göydə uçan quşuna dönüm, baharına qışına dönüm, ey Ana yurdum, o zamandan ki, sənin mən qucağında yuva qurdum, dedim, ey yurd, mənimsən, vətənimsən, diri olduqca libasım, əgər ölsəm kəfənimsən və mənimsən ki, səni mən də gərəkdir bu əlimlə, bu dilimlə, ya ölümlə, ya zülümlə eləyim hifz, olum qövs sənin çevrənə mən də, xəbərin yoxdu qədimdə o zaman ləşkəri-Qacar, çəkib car, qurub dar, fəqət ki, Şuşanın zəbtinə həsrət qalaraq dönmüş İranə, gələ bilməzdi gümanə, gələcək öylə zəmanə yığışıb bir neçə dılğır dıta, guya acığa zəbt edəcəkdir Şuşanı, Kəlbəcəri, Cəbrayılı, Zəngilanı həm də Qubadlı, Laçın, Ağdam və Füzuli kimi çox-çox şəhəri.
MuylarınMənim sonam cilvə verib özünə,Darayıb, gərdənə tökər muyların.
Əbrvəş meh yüzüna zülf salandə sayəƏbrvəş meh yüzüna zülf salandə sayə,Sanki, bir ay dutulub, şur düşür dünyayə.