Qapısız, pəncərəsizEvimin qabağındaOturub ağlayarsan,Torpağımdan bir ovucGötürüb ağlayarsan,Ana! Deyib köksünüÖtürüb ağlayarsan.Səni candan sevəniİtirib, ağlayarsan.

Nə çıxmağa qapı var,Nə baxmağa pəncərə,Ruhum səni dindirə,Sənə təsəlli verə,Silə o göz yaşını.Basıb ana köksünəSığallaya başını.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets