Bir kimsənin ağlı getsə sərindən,Onu salar hər diyara çətindi.Mənəm-mənəm deyib özündən çıxan,Öz gününü eylər qara çətindi.

Kəm ağıl məni də gətirsə dəmə,Neçə dağlar yersiz çəkər sinəmə,Yığılar məxluqat, olar məhkəmə,Nüsrət yolu günahkara çətindi.

Eşit sözlərimi unutma qəti,Düzlükdədir insanlığın ziynəti,Hakim sanmırsansa sən həqiqəti,Ədalət olmağa çara çətindi.

Alim gördü oxuyanı, yazanı,Nəyə bənzədərlər yoldan azanı,

Atalar demişdir quyu qazanıÖzü düşər üzüqara çətindi.

Vəli, de sözünü, yetir isbata,Qail ol zəhmətə, haqqa, barata,Oğru, əyri olan qayğısız ata,Tərbiyəsi uşaqlara çətindi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice