(Qoşqar Əhmədlinin xatirəsinə)

Qoşqar getdi adı qaldı,Necə Qoşqar dağı kimi.Ayrılıq kəsdi aranı,Bir amansız yağı kimi.

Qoşqar ölməz çəkmə dərdi,Gələcəyi yaxşı gördü,İnsanlara ətir verdi,Gül, çiçək yarpağı kimi.

Elə insan olsa harda,Bir iz salar o diyarda,Yaradar da, yaşadar da,Al günəş sayağı kimi.

Unutmazlar yaradanı,Pak vicdanı, təmiz qanı,Sevindirdi hər insanı,Səadət növrağı kimi.

Vəli, düşün dərin-dərin,Həyatını hər nəfərin,Bir günü var baldan şirin,Bir günü var ağı kimi.

10.11.1975

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets