Mujir al-Din Baylaqani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا عالم است امید کسی زو وفا نشدتا خاک بود درد دلی را دوا نشد
Qasida 30زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اندگوهر شب تاب بر دریای اخضر بسته اند
Qasida 32ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرندپیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند
Qasida 42نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یاربه غم فرو نشوم گر به سر برآید کار
Qasida 9باد صبح است که مشاطه جعد چمن استیا دم عیسی پیوند نسیم سمن است
Qasida 66زهی از فر تو گشته جهان نصرت آبادانزهی در عهد تو دیده زمانه عدل نوشروان
Qasida 13سروی که بر مهش ز شب تیره چنبرستلؤلؤش زیر لعل و گلشن زیر عنبرست
Qasida 51سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارشبه لب می آورد جانم لب لعل شکربارش
Qasida 60چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟به کوه اندر دمان آتش به چرخ اندر کشان دامن
Qasida 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Qasida 43نداست سوی من از دل به هر نفس صد بارکه پای مرغ قناعت به دام صبر در آر
Qasida 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Qasida 11مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمدهستوز نسیم صبح بوی زلف جانان آمدهست
Qasida 35گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکندعشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند
Qasida 53تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش
Qasida 4ز دار ملک جهان روی در کشید وفاچنانکه زو نرسد هیچ گونه بوی به ما
Qasida 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Qasida 78هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته
Qasida 80ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته
Qasida 83زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی
Qasida 12روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست
Qasida 22این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد
Qasida 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qasida 63سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان
Qasida 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Qasida 1برید عقل ترا کی برد به ملک صفاکه دل هنوز به بازار صورتست ترا
Qasida 2تا تو از هستی خود، خود را نگردانی جداهودج جان چون نهی در بارگاه کبریا
Qasida 3تا کی ز خطه خوف آیی به صف رجابرگیر پا و برو زین دار ملک فنا
Qasida 20دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
Qasida 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر