Mujir al-Din Baylaqani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلالزیر ران شدست ابلق شام و سحرت
Qit'a 21به خدایی که کلک قدرت اوحلقه ماه و آفتاب نگاشت
Qit'a 41به خدایی که قدرت او راماه را عاجز محاق کند
Qit'a 47شمس یکدست که از دست من و زخم بدمهر شبی تا به سحر روی به خون میشوید
Qit'a 48اکنون که روزگار به انصاف می نهددر دست تو زمانی جهانی به اختیار
Qit'a 85خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزهکه خوانندش سپهر نیلی و گردون مینایی
Qit'a 86جان بر تو پاشم از دل چون دلستان ماییدل با تو بازم ای جان کارام جان مایی
Mulamma' 17یا من طلعت طلوع الهلالادرها مروقه کالزلال
Mulamma' 28اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان
Mulamma' 30وجهک لی من کل وجه حسنلو لم تکن عینک عین الفتن
Tarkib-band 1یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید
Tarkib-band 2نیست روزی که به من از تو جفایی نرسدوز فراقت به دلم رنج و عنایی نرسد
Tarkib-band 7خسروا! دور فلک سخره فرمان تو بادطاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد
Tarkib-band 16ای شخص تو نشانه تیر محن شدهروحت به بارگاه صفا مرتهن شده
Rubai 13بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاستدل را به شب از خیالت آزادیهاست
Rubai 16زین بیش مکن ریش که شد کارت سستوین سستی کار تو ز فعل بد تست
Rubai 35چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
Rubai 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Rubai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
Rubai 52چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rubai 58شکرست که جان لطف بر جای بماندصحت بر شاه عالم آرای بماند
Rubai 66یارم سر سرو سایه ور می شکندبر برگ سمن سنبل تر می شکند
Rubai 70هر کو شرف خدمت تو بگزیندفارغ شود از جهان و خوش بنشیند
Rubai 71لعل لبت ار به بوسه سرکش نبوداز دست تو یک پای بر آتش نبود
Rubai 81دوران فلک چون تو شهی ننمایدتیغ پدرت بند فلک بگشاید
Rubai 86چون کار من از شهاب بر چرخ رسیدوز دست غمم به لطف خود باز خرید
Rubai 93یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار
Rubai 94یک تیر جفا نماند کان زیبا یارآنرا نزدست بر دل من صد بار
Rubai 102یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام
Rubai 111تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم