Mujir al-Din Baylaqani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل
Rubai 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Rubai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Rubai 110دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟
Rubai 112چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم
Rubai 115ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم
Rubai 123چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم
Rubai 125ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران
Rubai 127زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن
Rubai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rubai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Rubai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Qasida 7مساز حجره وحدت درین مضیق خرابکه روی صبح سلامت بماند زیر نقاب
Qasida 15دوش چون مرغ شب فغان برداشتمهر خاموشی از دهان برداشت
Qasida 18تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد
Qasida 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
Qasida 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Qasida 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qasida 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Qasida 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Qasida 79لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده
Qasida 81بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Qasida 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Ghazal 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Ghazal 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
Ghazal 13با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Ghazal 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Ghazal 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Ghazal 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Ghazal 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن