Iraj Mirza
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Qasida 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qit'a 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Qit'a 2شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا
Rubai 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Qasida 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Masnavi 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی
Rubai 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Qit'a 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Ghazal 11تا بر سر است سایهٔ شهزاده ایرجمگویی مگر به تاج فریدون مُتَوَّجَم
Qit'a 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Qasida 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Ghazal 16باز روز آمد به پایان، شامِ دلگیر است و منتا سحر سودایِ آن زلفِ چو زنجیر است و من
Qasida 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Qasida 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Qasida 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Qit'a 37ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند
Qit'a 43ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Qit'a 44دلم به حال تو ای دوستدار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند
Qit'a 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Qit'a 51نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید
Qit'a 64دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
Qit'a 71ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم
Qit'a 76خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن
Qasida 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Qasida 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Qasida 21ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ
Qasida 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه