تا بر سر است سایهٔ شهزاده ایرجمگویی مگر به تاج فریدون مُتَوَّجَم

ما هر دو شاهزاده و ما هر دو ایرجیماما چه ایرجی بود او ، من چه ایرجم!

با خلقتش چو خلقت خود می‌کنم قیاسگیرد ز مادر و پدر خویشتن لجم

گفتم قتیلِ خنجرِ ابرویِ او شومآوخ که سازگار نشد طالعِ کجم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفتم مُدَرَّجی که مگر شاهزاده‌ای......رج بسپُرَد به حافظه شعر مُدَرَّجم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets