Mahsati Ganjavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نسرین تو زد پریر بر من آذردی باد ز سنبلت، مرا داد خبر
Rubai 112من عهد تو سخت سست میدانستمبشکستن آن درست میدانستم
Rubai 118زرد است ز عشق خاکبیزی رویموین نادره را به هر کسی چون گویم
Rubaiyat, 124رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم
Rubai 131آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زنبر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن
Rubai 160زلف و رخ خود به هم برابر کردیامروز خرابات منور کردی
Rubaiyat, 162ای دست تو دست من به دستان بستهبا زلف تو عهد بتپرستان بسته
Rubai 166افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری
Rubaiyat, 167دلدار به من گفت که می بر کف نهداد دل خود ز آب انگور بده
Rubai 3ای ترک پسر به حرمتت ننگریاما را به کنار خویش در ننگریا
Rubai 30آتش بوزید و جامه شوم بسوختوز جامه شوم نیمه روم بسوخت
Rubaiyat, 33سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیستوآرامگه خلق بجز کوی تو نیست
Rubaiyat, 50ز اندیشهٔ این دلم به خون میگرددکآخر کار من و تو چون میگردد
Rubai 59شاها فلکت اسب سعادت زین کردوز جملهٔ خسروان تو را تحسین کرد
Rubaiyat, 59آن یار کلهدوز چه شیرین دوزدانواع کلاه از در تحسین دوزد
Rubai 63ای باد که جان فدای پیغام تو بادگر برگذری به کوی آن حور نژاد
Rubai 71بگذشت پریر باد بر لاله و وَرددی خاک چمن سنبل تر بار آورد
Rubai 79بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند
Rubai 88زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر
Rubai 102ای از تو مرا غصه سودا حاصلهجرانک قاتلی و نعم القاتل
Rubai 114برخیز و بیا که حجره پرداختهاموز بهر تو پردهای خوش انداختهام
Rubai 121ما مرد مئیم و در خرابات مقیمنه مردم سجاده و نه مرد گلیم
Rubaiyat, 133تا ظن نبری کز پی جان میگریمزین سان که پیدا و نهان میگریم
Rubaiyat, 146از مهر خود و کین تو در تابم مندر چشم تو گوئی به میان آبم من
Rubaiyat, 173مر موی تو را چه بود بی آزاریبرخاستن از سر چو تو دلداری
Rubaiyat, 178گر من به مَثَل هزار جان داشتمیدر پیش تو جمله بر میان داشتمی
Qit'a 3آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود
Rubaiyat, 187شفتالوی آبدارت ای سرو سهیآمد ز ره بوسه به دندان رهی
Qit'a 20. . . آلوده بیاری و نهی بر . . .س منبوسهای چند به تزویر دهی بر نس من
Rubaiyat, 22با خصم منت همیشه دمسازیهاستبا ما سخنت ز روی طنازیهاست