Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Ghazal 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Ghazal 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Ghazal 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Ghazal 172از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
Ghazal 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Ghazal 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Ghazal 199نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من
Ghazal 210ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زدهز لطف آمده یا ذرهای شراب زده
Ghazal 215ماهی که کسب نور کند آفتاب از اوهر ذره دیدهایست به صد آب و تاب از او
Ghazal 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Ghazal 229سلامی چون نسیم صبحگاهیبه آن رونقفزای بزم شاهی
Ghazal 231ز بس پیچیدهام خود را به فکر نازکاندامیخیالی گشتهام موهوم آن هم نارس خامی
Ghazal 237ای دل نهفته ناله و افغان چه میکنیرازی که برملا شده پنهان چه میکنی
Ghazal 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
شمارهٔ ۱با آن گل خودرو که عیانش نتوان یافتداریم بهاری که خزانش نتوان یافت
شمارهٔ ۲لاله ز رخسار تو گل چیده استغنچه به امید تو خندیده است
Rubai 13روزی دو سه دست و پا گشایند تو راتا در بد و نیک آزمایند تو را
Rubai 34تا چند دلت بیخبر از مرگ بودتا کی به سرت فکر سر و برگ بود
Rubai 42ای آن که عقول عاقلت میخوانندسادات تمام سیّدت میخوانند
Rubai 50مجذوب تنگ بساط میباید بودبیگانه اختلاط میباید بود
Rubai 57ای آن که ز الحاد شدی هرزه درایک ره نظر از مغاک کن سوی سما
Rubai 59در وادی غم جنون پر شورم سوختبیتابی شوق همچو منصورم سوخت
Ghazal 107ای پسر اهل وفا را بشناسآشنایی کن و ما را بشناس
Ghazal 161من به این در نه پی نعمت و ناز آمدهامطاق ابروی تو دیدم به نماز آمدهام
Ghazal 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن
Ghazal 11خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند
Ghazal 139صحیفهایست به انشای کاتبان ازلکه از حصار دعا کوته است دست خلل
Ghazal 167دارد به سر هوای رخت آفتاب همخون کرده خندهات به دل لعل ناب هم