Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
می بنوش از عقده های عقل بیحاصل چه باکچون تو را مشکلگشا یار است از مشکل چه باک
Ghazal 146یار از ما جان و ما از یار ساغر خواستیمجان به جان دادیم و جان بردیم و دیگر خواستیم
Ghazal 154کار خود را ما به لطف کارساز انداختیمتا نظر بر چهره آن دلنواز انداختیم
Ghazal 165ای سراپا ناز قربانت شومناز کن تا باز قربانت شوم
Ghazal 170ما تن به عیش مفت و مسلم نمیدهیمیعنی غم تو را به دو عالم نمیدهیم
Ghazal 189آن شب که با خیال لبت غنچه خفتهامصبح از نسیم زلف تو گل گل شکفتهام
Ghazal 192پیش بتان مذمت خورشید و ماه کندر گفتگو به مشرب هر کس نگاه کن
Ghazal 198بیطمع باش و عافیتها کنترک این خوی و خاصیتها کن
Ghazal 200به اصل و نسل مباهات ای پسر کم کنتو خویش را خلف دودمان آدم کن
Ghazal 201ای فلک بردی ز شاهان گر چه تاج از حد برونمن به درویشی گرفتم از تو باج از حد برون
Ghazal 213سحر چون رخ نماید آفتاب آهسته آهستهکشد با ساغر زرین شراب آهسته آهسته
Ghazal 216روز عید است روی مهوش توشب قدر است زلف دلکش تو
Ghazal 241در دلم خون جهان جهان کردیآن چه دل داشت آن چنان کردی
Ghazal 246گرفتارم به خال پرفریب و چشم جادوییبه غارت دادهام دین و دل از ترکی و هندویی
Ghazal 249ساقی بیار جامی زآن آب ارغوانیباشد گلی بچینم از گلشن جوانی
Rubai 3از مرتبه نبی شرف دارد حُسناز رنگ رخ علی شعف دارد حُسن
Masnavi 4الهی به مستان روز الستکه دل بر تو بستند از هر چه هست
Mufrad 6بر خوان چرخ نیست به جز چند کاسه خوناین هم غنیمت است از این کاسه سرنگون
Chronogram 6قره العینی که احسان کرد دوستهمچو من او هم سگ درگاه اوست
Rubai 8تو غافل از آنی که تو را آنی هستبشناس نشان خود تو را شأنی هست
Ghazal 9روزی که فلک در خم چوگان تو گرددباید دو جهان عرصه میدان تو گردد
Rubai 9دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو
Ghazal 25مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد
Rubai 30در کوچکیش بدیدم از دست شدمچون گشت بزرگ بیش پابست شدم
Ghazal 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند
Ghazal 35وقت آن شد کز دلم صبح سعادت سر زنددولت دیدار یارم حلقهای بر در زند
Rubai 39از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن
Rubai 46دنیا مطلب که عور میباید رفتنزدیک مشو که دور میباید رفت
Rubai 48تا شد ز نگاه تو جهانی از جادیوانه به شور رفت صحرا صحرا
Ghazal 50ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چنداین ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند