Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Ghazal 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Ghazal 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Ghazal 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Ghazal 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Ghazal 162ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس
Ghazal 170دولت وصل تو را یافتهام در کپنکنظر لطف خدا یافتهام در کپنک
Ghazal 176بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام
Ghazal 196ما حاصل از حیات رخ یار کردهایمعهدی به یار بسته و اقرار کردهایم
Ghazal 203گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییمنور ذات جبروتیم که در اشیاییم
Ghazal 204شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبراناینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان
Ghazal 206سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان
Ghazal 210حدیث لعل تو نتوان بدین زبان گفتنبدین زبان سخن جان نمی توان گفتن
Ghazal 211تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن
Ghazal 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن
Ghazal 228ای در بلا فتاده دل مبتلای منکس را مباد هیچ بلا چون بلای من
Ghazal 238آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او
Ghazal 243دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو
Ghazal 246با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به
Ghazal 247باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته
Ghazal 253ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده
Ghazal 264یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟
Ghazal 265ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی
Ghazal 275دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالیچه مبارک است این دم ز جناب فضل عالی
Ghazal 278بیار ای ساقی مهوش! می گلرنگ روحانیکه ارزد خاتم لعلت به صد ملک سلیمانی
Ghazal 279دل ما جای غم توست و تو هم میدانیمن سگ کوی توام از چه رهم میرانی؟
Ghazal 281بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنیبه میدان الوهیت که داری جای این دعوی
Ghazal 284اگر میرم ز ناز نازنینیبرافشانم ز شادی آستینی
Ghazal 285زهی چشم و زهی ابرو، زهی رویزهی خط و زهی خال و زهی موی