Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گمان مبر که به جور از بر تو برخیزمبه اختیار ز خاک در تو برخیزم
Ghazal 535مرا مجال نباشد که: یار او باشممگر همین که: به دل دوستار او باشم
Ghazal 541ای چاه زنخدانت زندان دل ریشماز نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم؟
Ghazal 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Ghazal 545وه! که امروز چه آشفته و بیخویشتنمدشمنم باد بدین شیوه که امروز منم
Ghazal 552چو بدیدی که ز عشقت به چه شکل و به چه سانمنپسندم که فریبی به فسون و به فسانم
Ghazal 556گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم
Ghazal 571نه مانند تو زیبایی ببینمنه مثلت سرو بالایی ببینم
Ghazal 572زلف تو اگر به تاب میبینمدل ز آتش غم کباب میبینم
Ghazal 577گر یار شوی با من، در عهد تو یار آیمور زانکه نگه داری، روزیت به کار آیم
Ghazal 583بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیمورزش عشق تو کار ماست، که مستیم
Ghazal 584آن پرده برانداز، که ما نور پرستیممستور چرایی؟ چو نه مستورپرستیم
Ghazal 585امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم
Ghazal 588ما در غم هجران تو، گر زانکه بمیریمبر وصل تو یکروز ببینی که: امیریم
Ghazal 593از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن
Ghazal 594باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
Ghazal 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Ghazal 604ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بیخبریم از لبت، هم خبری میرسان
Ghazal 609تا برگذشت پیشم باز آن پری خراماننقش مرا فرو شست از لوح نیک نامان
Ghazal 616امشب ز هجر یار بخواهم گریستنزارم ز عشق و زار بخواهم گریستن
Ghazal 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Ghazal 638نه بییادت برآید یک دم از مننه بیرویت جدا گردد غم از من
Ghazal 639بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من!با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من!
Ghazal 640دشمن دون گر نگفتی حال منخود به گفتی چشم مالامال من
Ghazal 651حلقهٔ زرین بر آن گوش گهربندش ببینخال مشکین بر لب شیرین چون قندش ببین
Ghazal 653آن تیر غمزه را دل خلقی نشانه بینانگشت رنگ داده و انگشتوانه بین
Ghazal 670ای خرمن گل خوشهچین پیش تن و اندام توبلبل نخوانَد وصف گل تا من نگویم نام تو
Ghazal 683امشب از پیش من شیفتهدل دور مرونور چشم منی، ای چشمِ مرا نور ،مرو
Ghazal 691آن تیر بالا را ببین: ز ابرو کمانها ساختهاز تیر چشم مست خود آهنگ جانها ساخته
Ghazal 700عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشادهبر جای خود چو بحری جوشان و ایستاده