Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر برگ گل آن سه خال کانداختهایهندو بچگانند و تو نشناختهای
Rubai 170اقبال سعادت به ازینت بودیگر لذت علم و درد دینت بودی
Rubai 181روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی
Rubai 184گفتم که: لبت، گفت: شکر میگوییگفتم که: رخت، گفت: قمر میگویی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 7نسیم باد نوروزی، چه داری؟گذر کن سوی آن دلبر به یاری
Ghazal 7چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را
Ghazal 12چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا
Ghazal 20گر وصل آن نگار میسر شود مرااز عمر باک نیست، که در سر شود مرا
Ghazal 22چون نیست یار در غم او هیچ کس مراای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا
Ghazal 28زخمی، که بر دل آید ، مرهم نباشد او راخامی که دل ندارد این غم نباشد او را
Ghazal 29آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
Ghazal 33دلم در دام عشق افتاد هیلافتاده هر چه بادا باد هیلا
Ghazal 38تو مشغولی به حسن خود، چه غم داری ز کار ما؟که هجرانت چه میسازد همی با روزگار ما؟
Ghazal 40از ما به فتنه سرمکش، ای ناگزیر ماکه آمیزشیست مهر ترا با ضمیر ما
Ghazal 42مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شمابه فال نیک ندارم جدا شدن ز شما
Ghazal 45ای نرگس تو فتنه و در فتنه خوابهازلف تو حلقهحلقه و در حلقه تابها
Ghazal 48ای سفر کرده، دلم بیتو بفرسود،بیاغمت از خاک درت بیشترم سود، بیا
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Ghazal 55زان دوست که غمگینم، غمخوار کنش، یاربدشمن که نمیخواهد، همخوار کنش، یارب
Ghazal 56بت خورشید رخ من به گذارست امشبشب روان را رخ او مشعله دارست امشب
Ghazal 58بیار باده، که ما را به هیچ حال امشببرون نمیرود آن صورت از خیال امشب
Ghazal 63حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفاتتا شود دیدهٔ ما روشن از آثار صفات
Ghazal 64بگذاشتهام، تا چه کند نرگس مستت؟با یار پسندیده که پیمان نواستت
Ghazal 65روزگار از رخ تو شمعی ساختآتشی در نهاد ما انداخت
Ghazal 71ز پاسبانی همسایه گرد بام و درتبدان رسید که دزدیده میکنم نظرت
Ghazal 72گرچه صد بارم برانند از برتبر نمیدارم سر از خاک درت
Ghazal 79آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
Ghazal 81پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
Ghazal 82کار ما امروز زان رخ با نواستشکر ایزد کان مخالف گشت راست
Ghazal 83مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راستدوست میدارد، ولیکن زهرهٔ گفتن کراست؟