Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوستدل هر کس که شود زیر و زبر خانه اوست
Ghazal 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است
Ghazal 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است
Ghazal 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است
Ghazal 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است
Ghazal 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است
Ghazal 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Ghazal 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است
Ghazal 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Ghazal 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Ghazal 1573عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
Ghazal 1576ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است
Ghazal 1577نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست
Ghazal 1581عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست
Ghazal 1586تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست
Ghazal 1587محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست
Ghazal 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیستروزگاری است درین دایره آوازی نیست
Ghazal 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست
Ghazal 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت
Ghazal 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت
Ghazal 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت
Ghazal 1635خم چو گردد قدِ افراخته میباید رفتپل بر این آب چو شد ساخته میباید رفت
Ghazal 1651کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟
Ghazal 1658حضور دل نبود با عبادتی که مراستتمام سجده سهوست طاعتی که مراست
Ghazal 1660ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Ghazal 1666مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1667مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Ghazal 1678دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست
Ghazal 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست