Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Ghazal 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Ghazal 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من
Ghazal 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
Ghazal 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Ghazal 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان
Ghazal 6419سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان
Ghazal 6427از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کنهر چند فسونسازی ازین مار حذر کن
Ghazal 6429ای دل به خرابات حقیقت گذری کنخود را به دو پیمانه جهان دگری کن
Ghazal 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان
Ghazal 6443شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من
Ghazal 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او
Ghazal 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو
Ghazal 6451عشق صیادی است گردون حلقه فتراک اوهر دو عالم در رکاب توسن چالاک او
Ghazal 6453می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال اوسایه چون نقش قدم می ماند از دنبال او
Ghazal 6457از نگاه گرم گردد آفتابی روی اووز فروغ چهره آتش دیده گردد موی او
Ghazal 6460می خورد خون فراغت تشنه آزار تودست از دست مسیحا می کشد بیمار تو
Ghazal 6462جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار توسنگ کم را نیست وزنی در سر بازار تو
Ghazal 6463می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو
Ghazal 6464نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو
Ghazal 6466می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو
Ghazal 6468ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو
Ghazal 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو
Ghazal 6489در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو
Ghazal 6496جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای اوتهیدستی نبیند هر که شد در گنج پای او
Ghazal 6498چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟که از گل می خورد صد کاسه خون هردم بهار از تو
Ghazal 6502من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان توبگردم چون خط شبرنگ بر گرد دهان تو
Ghazal 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلوزهی ظلمت که با سرچشمه حیوان زند پهلو
Ghazal 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو
Ghazal 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو