دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او

جامه فانوس گردد پرده شرم و حیابرفروزد از شراب لعل چون رخسار او

کوه تمکینش زبان بند فغان ها گشته استبرنمی آید صدا از کبک در کهسار او

از خرامش بس که کیفیت تراوش می کندنقش پا رطل گران می گردد از رفتار او

ما به بوی پیرهن کردیم چون یعقوب صلحوقت چشمی خوش که روشن گردد از دیدار او

بستر آرام پروانه است خواب روز شمعوای بر آن کس که بیدارست دایم یار او

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر که دارد ناله ای، صائب در آن کو محرم استبلبل خاموش را ره نیست در گلزار او

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring