Ghazal 130

تن‌پرستی زیردستِ خاک می‌سازد مرابی‌خودی تاجِ سرِ افلاک می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 133

از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 141

پرده‌دار و حاجب و دربان نمی‌باشد مراخانه چون آیینه بی‌مهمان نمی‌باشد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 166

پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 167

می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 173

در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 174

کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 176

خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 178

چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 179

طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 187

در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 189

گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 191

دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 204

پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 216

چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 224

از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 234

از غباری خانه گردد بی صفا آیینه رامی شود دربسته از آهی، سرا آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 238

یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه رامی کند بی تابی دل سنگسار آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 268

در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ماهمچو مرکز پای برجاییم و سیاریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 297

می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ماداغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 299

ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌هادیده را از پرتو روی تو فتح الباب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 302

ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازهادر میان مهر خاموشی گره آوازها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 331

ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا رابه آب زندگی پرورده اند آن سرو بالا را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 332

به هر نوعی که می خواهد دلت بشکن دل ما راکه از مستان نمی گیرند خون جام و مینا را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 335

به خاموشی محیط معرفت کن جان گویا رابه جان بی نفس چون ماهیان کن سیر دریا را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 354

نهان کرده است رویت در نقاب حشر جنت رافرو برده است فکر مصرع قدت قیامت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 360

ازان چون شمع می کاهم درین محفل تن خود راکه از ظلمت برون آرم روان روشن خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 366

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 373

ز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش راکه چندین عقده در کار از سپند افتاد آتش را

Saib TabriziGhazal1 min