Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند
Ghazal 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Ghazal 2473بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند
Ghazal 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Ghazal 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Ghazal 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟
Ghazal 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدندسروها از نسبت بالای او موزون شدند
Ghazal 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرندخاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند
Ghazal 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند
Ghazal 2500جام خالی غوطه در خُم بیمحابا میزندابر چون بیآب شد بر قلب دریا میزند
Ghazal 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل میزندآستین بر شعله آواز بلبل میزند
Ghazal 2508دامن آنها کز گرانجانان دنیا میکشندبار کوه قاف آسان همچو عنقا میکشند
Ghazal 2509می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشنددور گردان انتظار آب کوثر می کشند
Ghazal 2516هر که چین منع از ابروی دربان وا کنداز دم عقرب گره را هم به دندان وا کند
Ghazal 2524خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
Ghazal 2525آسمان از برق آهم دست و پا را گم کندشور اشک من نمک در دیده انجم کند
Ghazal 2535ناله آتش عنانم رخنه در گردون کندگریه پا در رکابم شهر را هامون کند
Ghazal 2546دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند
Ghazal 2547سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند
Ghazal 2568شرم حسن شوخ را کی پردهسازی میکند؟برق در ابر بهاران تیغبازی میکند
Ghazal 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Ghazal 2579گریه من آب در جوی سحر میافکندناله من شعله در جان اثر میافکند
Ghazal 2581آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند
Ghazal 2584حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند
Ghazal 2592نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنندساده لوح آنان که می خواهند تسخیرش کنند
Ghazal 2594من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنندیا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند
Ghazal 2597هرکجا خوبان چراغ دلبری بر میکنندشمع را پروانه، آتش را سمندر میکنند
Ghazal 2608منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
Ghazal 2615از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Ghazal 2616یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود