هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زندآستین بر شعله آواز بلبل می‌زند

هرکه بر خود تلخ می‌سازد شکر خواب صبوحبوسه تر همچو شبنم بر رخ گل می‌زند

نغمه‌اش از بس گلوسوز است در دل‌های شببوسه‌ها پروانه بر منقار بلبل می‌زند

همتی در کار ما ای عارفان و عاشقانبر در دل حلقه شوق سیر کابل می‌زند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هرکه چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناستدم به ذوق عندلیب باغ آمل می‌زند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring