Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای زبون در حلقه زنجیر زلفت شیرهاسر به صحرا داده چشم خوشت نخجیرها
Ghazal 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بالهااز خرامت عالم آسوده را زلزالها
Ghazal 305پخته میگردند از سودای زلفش خامهااین ره باریک، رهرو را دهد اندامها
Ghazal 306ای در آتش از گل روی تو نعل لالههاماه رخسار ترا از حلقه خط هالهها
Ghazal 307سر نمیپیچند از تیغ اجل دیوانههاگوش بر آواز سیلابند این ویرانهها
Miscellaneous poem 309اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانتبه خاموشی زبانی چون زبان شانه می باید
Ghazal 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میاتا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا
Ghazal 310مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجاکه بیم این جهانی، می شود یکسر امید آنجا
Ghazal 311به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجاکه اینجا هر که سستی کرد نتواند رسید آنجا
Ghazal 312مرو چون غافلان ای طالب منزل به خواب اینجاکه نعل از ماه نو دارد در آتش آفتاب اینجا
Miscellaneous poem 315گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
Ghazal 314کدامین برق جولان گوشه ابرو نمود اینجا؟که آتش زیر پا دارند دلها همچو عود اینجا
Miscellaneous poem 316اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد
Miscellaneous poem 318عیب در چشم و دل پاک هنر میگرددکف بیمغز درین بحر گهر میگردد
Ghazal 319دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا
Miscellaneous poem 323ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد
Ghazal 322که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟
Miscellaneous poem 326چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟
Ghazal 328به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا
Ghazal 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Ghazal 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Ghazal 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Miscellaneous poem 345درین ریاض کسی خوشه اش دو سر داردکه غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد
Miscellaneous poem 346کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد
Ghazal 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Miscellaneous poem 352به آه سرد دل خود دو نیم باید کردچو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد
Ghazal 351بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را
Ghazal 356ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود رامکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را
Ghazal 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Ghazal 361خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را