Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ماشکسته دل نشود ز انقلاب شیشه ما
Rubai 34در غصه مرا جمله جوانی بگذشتایام به غم چنان که دانی بگذشت
Ghazal 7چو از غم کنم چاک پیراهنم راز مردم کند اشک پنهان تنم را
Jam-i Jam, chapter 12ای گرامی بهشت مسجد نامخلد خاصی ز روح جنت عام
Ne hevâ yârdan bu yâra gelürNe hevâ yârdan bu yâra gelürGönülün könlegini yara gelür
Layla and Majnun, chapter 33Who 's this that wanders near that palmy glade,Where the fresh breeze adds coolness to the shade?
Ənisül-arifin, 32بود استادی به غایت پرهنرداشت شاگردی چو شیطان حیله گر
Ghazal 108گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد
Sevgilim, sevgimMən könüldən elimin aşiqiyəm,Min könüldən dilimin aşiqiyəm,
Kim ki, meyxanəni bu dəhrdə bünyad etdiKim ki, meyxanəni bu dəhrdə bünyad etdi,Həqq onu şad edə kim, aləmi dilşad etdi.
Qasida 152تا باد گذر کرد بگلزار و ببستاناز نافه تبت شده بستان چو شبستان
Rubai 44پیروزه آسمان نگینم زیبدبر توسن روزگار زینم زیبد
Görürəm“Mən cahan mülkündə mütləq doğru halət görmədim,*Hər nə gördüm əyri gördüm, özgə babət görmədim”.*
Gəldi “Babayi-Əmir...”Gəldi “Babayi-Əmir” işləri samanlasın,Fürsət ikən hər kişi öz işini anlasın.
Rubai 110هر شب ز غمت تازه عذابی بینمدر دیده به جای خواب آبی بینم
Nəfsin qərəzi, əqlin mərəziEy nəfs, fərz bildiyim üçün niyayişin,Daim edəm gərək gecə-gündüz sitayişin;
QızlarEşqiniz olmasın çürük sap kimi,Əllərdə gəzməyin bir kitab kimi.
Ghazal 127چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من
Baba bəyin vəfatınaDiriğa, getdi bir-bir dərdbilənlər, fərd mən qaldım,Cahanda xatiri qəmgin, dili pürdəd mən qaldım.
Ey pəri, mən tilbəni gər yad qılssan, vəqtidürEy pəri, mən tilbəni gər yad qılssan, vəqtidür,Xatiri-naşadimi gər şad qılsan, vəqtidür.
Ghazal 47اشک عاشق بر رخش چون سیم و زر دارد نمودسیم و زر هر جا که باشد در نظر دارد نمود
Şairin ölümüİndi xəbər verim oxucuma mənXəyalı küsdürən bir faciədən:
Nə vaxt?Yoruldum, sərildim yer kürəsinəGecəni yorğan tək üzümə çəkdim.
Dedin: sevmirəm səniDedin: sevmirəm səni,Bu sözünə inandım.
Ghazal 110از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را میدهد نور
Baxasan, ağlayasanBu elin halına hər gün baxasan, ağlayasan,Bu ilin qalına hər gün baxasan, ağlayasan.
Qaraçı qızıBir qaraçı qızı neçə il qabaqkəsib qabağımı dedi astadan:
Nə varKasıba, yoxsula, elə dolaşan,Zatdan qırıq olar, qayğıdan kənar.
Haqq al-Yaqin, chapter 7حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیهاند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدماند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل میشود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمیگردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد مینماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر میکند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص مییابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.
NədiBar ilahim divan buduYetişə dada, nədi?