Ghazal 52

از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 54

ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرابه لب رسید مرا جان و جان نداد مرا

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 56

سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان راچه حاجت است به شمشیر تیزدستان را؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 57

ز جلوه تو حیاتی است خاکساران راکه خون مرده شمارند آب حیوان را

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 57

کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 62

خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور رااز نسیمِ صبح پروا نیست شمعِ طور را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 63

باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترااز عشق غافلی که چها می کند ترا

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 66

کو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟ظاهر کند به عالمیان پستی مرا

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 72

سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 73

داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته استاز تب غیرت گل خورشید را افروخته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 74

در غلط می افکند هر دم سپند بزم راعکس رخسارت ز بس آیینه را افروخته است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 77

پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش رااز دبستان بر‌میاور طفلِ بازیگوش را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 87

خوشدلی فرش است در هر جا شراب و ساز هستغم نگردد گرد آن محفل که غم پرداز هست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 93

پنجه غیرت دل پرویز را در هم شکستهر کجا حرفی ز شیرین کاری فرهاد رفت

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 94

به این عنوان اگر قامت کشد سرو دلارایتنماید طوق قمری جلوه خلخال در پایت

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 94

از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق رامی‌شود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 105

از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را

Saib TabriziGhazal3 min
Miscellaneous poem 108

روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 109

اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 118

زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 119

دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 124

سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 145

سرو را از جلوه مستانه از جا می‌بردخنده او تلخ‌کامی را ز صهبا می‌برد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 147

اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 147

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مراخط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 150

خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 161

ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 162

تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 166

خال تو ریشه در شکرستان دوانده استدر خط سبز، شهپر طوطی رسانده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 178

رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است

Saib Tabrizi1 min