Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را
Miscellaneous poem 54ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرابه لب رسید مرا جان و جان نداد مرا
Miscellaneous poem 56سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان راچه حاجت است به شمشیر تیزدستان را؟
Miscellaneous poem 57ز جلوه تو حیاتی است خاکساران راکه خون مرده شمارند آب حیوان را
Ghazal 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را
Ghazal 62خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور رااز نسیمِ صبح پروا نیست شمعِ طور را
Miscellaneous poem 63باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترااز عشق غافلی که چها می کند ترا
Miscellaneous poem 66کو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟ظاهر کند به عالمیان پستی مرا
Miscellaneous poem 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Miscellaneous poem 73داغ مشکینم که ناف لاله ها را سوخته استاز تب غیرت گل خورشید را افروخته است
Miscellaneous poem 74در غلط می افکند هر دم سپند بزم راعکس رخسارت ز بس آیینه را افروخته است
Ghazal 77پردهدارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش رااز دبستان برمیاور طفلِ بازیگوش را
Miscellaneous poem 87خوشدلی فرش است در هر جا شراب و ساز هستغم نگردد گرد آن محفل که غم پرداز هست
Miscellaneous poem 93پنجه غیرت دل پرویز را در هم شکستهر کجا حرفی ز شیرین کاری فرهاد رفت
Miscellaneous poem 94به این عنوان اگر قامت کشد سرو دلارایتنماید طوق قمری جلوه خلخال در پایت
Ghazal 94از سیهبختی نگردد دیده گریان برق رامیشود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را
Ghazal 105از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را
Miscellaneous poem 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Miscellaneous poem 109اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است
Miscellaneous poem 118زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست
Miscellaneous poem 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Miscellaneous poem 124سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است
Miscellaneous poem 145سرو را از جلوه مستانه از جا میبردخنده او تلخکامی را ز صهبا میبرد
Miscellaneous poem 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Ghazal 147زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مرا
Miscellaneous poem 150خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت
Miscellaneous poem 161ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Miscellaneous poem 162تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است
Miscellaneous poem 166خال تو ریشه در شکرستان دوانده استدر خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Miscellaneous poem 178رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است