Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا
Ghazal 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را
Ghazal 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو راکعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو را
Qasida 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Qasida 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Miscellaneous poem 31اسیر ساخت به یک خنده نهان ما راگشاده رویی گل کرد باغبان ما را
Qasida 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Ghazal 35جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا
Ghazal 36چشم میپوشی ازان رخسارِ جانپرور چرا؟میکنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا
Miscellaneous poem 40چه غم از کشمکش ماست جهان گذران را؟خار مانع نشود قافله ریگ روان را
Miscellaneous poem 43گر ز روی خود براندازی نقابپشت بر دیوار ماند آفتاب
Miscellaneous poem 44گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب
Ghazal 44غمزهاش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را
Miscellaneous poem 47هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
Miscellaneous poem 55نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا
Miscellaneous poem 58بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را
Miscellaneous poem 59به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را
Miscellaneous poem 61چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را
Miscellaneous poem 62گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما
Miscellaneous poem 69غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است
Miscellaneous poem 77تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است
Miscellaneous poem 83هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست
Ghazal 84تر به اشکِ تلخ میسازم دِماغِ خویش رازنده میدارم به خونِ دل چراغِ خویش را
Miscellaneous poem 100در شکست دل ما سعی نه از تدبیرستپشت این لشکر آگاه، دم شمشیرست
Ghazal 101ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را
Miscellaneous poem 102چاره خاک نشینان به قضا ساختن استپیش شمشیر حوادث سپر انداختن است
Ghazal 106مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را
Miscellaneous poem 110راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است
Miscellaneous poem 112جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت
Miscellaneous poem 113دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت