Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزدکه خونبارست هر ابری که از دامان تر خیزد
Ghazal 3033زرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزدبه جای گرد از بنیاد هستی داد برخیزد
Ghazal 3039نشد از دل غبار از شیشه و پیمانه برخیزدمگر ابری زبحر گریه مستانه برخیزد
Ghazal 3050سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزدچو داغ لاله دود از روزن ما برنمی خیزد
Ghazal 3052به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزدبه قدر تلخرویی زهر از تیغ قضا ریزد
Ghazal 3053ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزدخس و خاشاک در جیب و گریبان سمن ریزد
Ghazal 3055به مستی بیطلب بوس از دهان یار میریزدثمر چون پخته گردد خودبخود از بار میریزد
Ghazal 3057کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟که خون شیشه در ساغر به چندین ناز می ریزد
Ghazal 3070که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟که ایمن زیر این دیوار مایل می تواند شد؟
Ghazal 3074نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شدزدریا قطره ای آب گهر افزون نخواهد شد
Ghazal 3077نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شدعجب آهوی مشکینی گرفتار کمندم شد
Ghazal 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شدغبار خط او خاک مراد خاکساران شد
Ghazal 3083اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شدحریف شکوه آتش زبان من نخواهی شد
Ghazal 3087به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد
Ghazal 3098کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟دل خود می خورد موری اگر مهمان من باشد
Ghazal 3099در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشدکه تا در جوش باشد دردمی بالانشین باشد
Ghazal 3109پرستاری دل افگار را دشوار می باشداز ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد
Ghazal 3110طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد
Ghazal 3115دل بیآرزو آسوده از تشویش میباشدبه قدر آرزو دلهای مردم ریش میباشد
Ghazal 3118زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد
Ghazal 3119زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد
Ghazal 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد
Ghazal 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمیباشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمیباشد
Ghazal 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
Ghazal 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد
Ghazal 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد
Ghazal 3137بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد
Ghazal 3138در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد
Ghazal 3142خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد
Ghazal 3146چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند