Ghazal 251

تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 254

در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 256

دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می‌شودشمع ما خاموش از دست حمایت می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 257

گنج در ویرانه من مار ارقم می‌شودزعفران در سینه من ریشه غم می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 257

آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 260

عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 267

شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 266

ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم مارزق قانون می‌شود تخمی که می‌کاریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 267

با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ماهمچو مرکز پای بر جاییم و سیاریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 269

دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 280

کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 283

نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازدکه سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 284

بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازدز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 285

گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 292

خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 296

راز دل را می توان دریافت از سیمای مانشأه می تابد چو رنگ از پرده مینای ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 298

زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌هارنگ خون پیدا کند در صلب گوهر آب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 308

متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیااز شکست دل نگردد سیر هیچ این آسیا

Saib TabriziGhazal4 min
Miscellaneous poem 311

(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 312

آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 313

(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 320

بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 329

رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 330

سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا راکه نیل چشم زخم از عنبر ساراست دریا را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 334

هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 333

چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 336

نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 336

چنان دانسته می باید درین دنیا نهی پا راکه بر موی میان مور در صحرا نهی پا را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 338

رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید

Saib Tabrizi1 min