راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

عینک بینایی ما دوربین افتاده استفیض شنبه از شب آدینه می یابیم ما

آنچه از پیر طریقت کشف نتواند شدندر خرابات از می دیرینه می یابیم ما

شب به چشم ما نسازد روز روشن را سیاهفیض صبح از سینه بی کینه می یابیم ما

نیست بر دست سبوی باده چشم ما چو جامنشأه صهبا ز جوش سینه می یابیم ما

قسمت شاهان نمی گردد ز الوان نعمآنچه از نان جو و کشکینه می یابیم ما

درنیابند از سمور و قاقم و سنجاب، خلقگرمیی کز خرقه پشمینه می یابیم ما

می زداید زنگ از دل جلوه گاه یار هملذت دیدار از آیینه می یابیم ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هرچه هر کس را بود در دل نهان، چون آینهصائب از فیض صفای سینه می یابیم ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern