زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

رتبه من در سیه بختی بلند افتاده استکوکب من نیل بر رخساره گردون کشید

تا به چشم خویش دید اشک سبکسیر مرااز خجالت موج پا در دامن جیحون کشید

سنگ نااهلان درستی در سراپایم نهشتوقت مجنون خوش که پا در دامن هامون کشید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. روغن بادام می خواهد ز چشم آهوانخویش را در دامن صحرا ازان مجنون کشید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate