Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سرگرانی مانع است از آمدن تیر تراانتظار تیر خواهد کشت نخجیر ترا
Miscellaneous poem 5تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را
Turkic ghazal 8چیخارتدی خط و منم زلف مبتلاسی هنوزدوگون ساقالدی و باشیمده دور قراسی هنوز
Miscellaneous poem 9بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را
Ghazal 9میشوند از سردمهری دوستان از هم جدابرگها را میکند باد خزان از هم جدا
Turkic ghazal 13عمر گیچدی، سفر اسبابینی آماده قیلینهرنه سیزدن کسه تیغ اجل اوندان کسیلین
Qasida 15بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب
Miscellaneous poem 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Qasida 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qasida 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qasida 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Ghazal 48از شکستِ ماست گردش، چرخِ بیبنیاد رانیست غیر از دانه آب این آسیای باد را
Miscellaneous poem 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Miscellaneous poem 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Miscellaneous poem 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Ghazal 90روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را
Ghazal 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
Miscellaneous poem 95هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست
Ghazal 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را
Ghazal 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Miscellaneous poem 146عقل را از مغز بیرون داغ سودا میبردجذبه خورشید شبنم را به بالا میبرد
Miscellaneous poem 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Miscellaneous poem 153هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
Ghazal 184نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا
Miscellaneous poem 195من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد
Miscellaneous poem 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Miscellaneous poem 236برای دیگران صد گل گشایش بر جبین داردبه بخت چشم ما صد غنچه چین در آستین دارد
Miscellaneous poem 237مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد
Ghazal 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Miscellaneous poem 238خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارداگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد