Seyid Azim Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Demə fəraq odunun duzəxə şəbahəti var,Behiştə duzəxin, ey bixirəd, nə nisbəti var?!
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Hər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisənHər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisən,Bir bilirsənmi nələr ey sərvqamət etmisən?!
Yar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazarYar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazar,Yazsa bir lütfümü yüz yol genə təkrarə yazar.
Çəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdıÇəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdı,Qiyamətdir bu gün kim, baş çəkib torpaqdən yeksər?!
Çıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-cananÇıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-canan,Nəmək həqqin fəramuş eyləyənlər kamyab olmaz.
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimO məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Fariqimdən degiləm şad, vəli əğyarınFariqimdən degiləm şad, vəli əğyarınBağrı qan olmaq üçün gül təki xəndan oluram.
Yat rahətilə, tut öz sayağınYat rahətilə, tut öz sayağın,Yorqanuva düz uzat ayağın.
Rəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmazRəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmaz,Haçan mən xatiri-dildarə düşdum kim, cəfa qılsın?
Təəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-LeyladəTəəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-Leyladə,Məgər ol vəqt hicranın yox imiş beylə təsiri?
Dedilər dün o şəkərləb mənə düşnam veribDedilər dün o şəkərləb mənə düşnam verib,Məndə ol bəxtü səadət hanı, böhtandır bu.
Könül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçünKönül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçün,Bihəmdilləh ki, gəldi səbz xəttin Xızri-rah oldu.
Bixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olubBixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olub,Çıxmadı başı onun, heyf içimdən mənim;
Biz iki şairik, fələk, axırBiz iki şairik, fələk, axırBizi hər xasiyətdə tovəm qıl.
Dillərin müxtəlifliyinin səbəbiCəfər, ey gəştiyi-ümidə nicat!Ey ləbin nəşəbəxşi-abi-həyat!
Hədis (Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər)Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər,Ona ikram eylə, cani-pədər.
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Oğluma xitab (Cəfər, ey sadəlövhü pakzəmir)Cəfər, ey sadəlövhü pakzəmir,Bil ki, vardır zənanda çox təzvir.
Misal (Bir nəfər əhli-hal edibdi sual)Bir nəfər əhli-hal edibdi sualMürtəzadən ki, ey sipehri-kəmal,
Padşahın məclis əhlinə sualıEtdi bir padşah məclisi-xas,Cəm idi bəzmdə əvamü xəvas.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, alim olsa xoştinət)Ey oğul, alim olsa xoştinətMali-dünyayə eyləməz rəğbət.
Oğluma nəsihət (Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə)Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə,Ulular bəzmidir ədəbxanə.
Loğmanın vəqəsi (Belə təqrir ediblər əhli-bəyan)Belə təqrir ediblər əhli-bəyan,Həbəş əhliydi Həzrəti-Loğman.
Siçan və pişik (Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik)Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik –Kim, yox idi bir belə mürtəd pişik.
Həzrəti-İsanın hekayəsiHəzrəti-İsa ilə beş-on nəfərBir günü bir yerdən edirdi güzər.
Pişiyin hiyləgərliklə tövbəsiÇünki siçanı yedi ol hiyləgər,Tövbə üçün məscidə etdi güzər.
Siçanların pişiyə hədiyyə aparmalarıÇünki siçanlar bu sözü etdi guş,Getdi fərəhdən hamıdan əqlü huş.