Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هرکس که ز ارباب عبادت باشدبر چهرهٔ او نور سعادت باشد
Rubai 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Rubai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rubai 179ای نیش به دل زین فلک سفله نوازوی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز
Rubai 181ای ماه شب است پردهٔ وصل بسازوی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز
Rubai 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Rubai 198از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
Rubai 241دیوانهٔ چنبری هلال تو منمپروانهٔ عنبری مثال تو منم
Rubai 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Rubai 261تا گشت سر کوی مغان منزل منحل گشت به یمن عشق هر مشکل من
Rubai 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده
Rubai 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Rubai 332از عشق صلیب موی رومی روییابخاز نشین گشتم و گرجی کویی
Qit'a 8ضمانش کرد به صد سال عمر و مهر نهادقبالهدار ازل نامهٔ ضمانش را
Qit'a 29دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت
Qit'a 60به ماه چارده میماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است
Qit'a 67وبالت نه از سر نهفتن درستکه از گوهر راز سفتن درست
Qit'a 68صاحبا نو به نو تحیت منپیش قابوس سرفراز فرست
Qit'a 71حبذا قصر شمسهٔ ملکاتکآسمان ظل آسمانهٔ اوست
Qit'a 102من که خاقانیم حساب جهانجو به جو کردهام به دست خرد
Qit'a 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Qit'a 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Qit'a 166رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیاگر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود
Qit'a 217خاقانیا به سائل اگر یک درم دهیخواهی جزای آن دو بهشت از خدای خویش
Qit'a 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Qit'a 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Qit'a 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Qit'a 259خواجه بد گویدم معاذاللهکه به بد گفتنش سخن رانم
Qit'a 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Qit'a 300من که خاقانیم این مایه صفا یافتهامکه به دل در حق بدخواه شدم نیکی خواه