Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Rubai 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Rubai 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Rubai 270ماها دلم از وصال پر نور بکنمیلی سوی این خاطر رنجور بکن
Rubai 282ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو
Rubai 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Rubai 318از کبر مدار در دل خود هوسیکز کبر به جائی نرسیده است کسی
Qit'a 2نظام دولت بهرامیان رشید الدینفلک توئی و زمین ما و ذره نامهٔ ما
Qit'a 16ما غم کس نخوردهایم مگرکه دگر کس نمیخورد غم ما
Qit'a 28دوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمانسیمابوار زین سوی چاه زمین گریخت
Qit'a 82ای همه نیستها به صنع تو هستهستها با کمال ذات تو نیست
Qit'a 83مهتر قالیان و نور مرندمیلشان جز به سربلندی نیست
Qit'a 87دریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پایبه بیست سال برآمد به یک نفس بگذشت
Qit'a 101اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
Qit'a 157شب نباشد که آه خاقانیفلک چنبری نمیشکند
Qit'a 158تا به ارمن رسیدهام بر مناهل ارمن روان میافشانند
Qit'a 165تارمویم به من نمود سپیدز آن نمودن غمان من بفزود
Qit'a 208ریت حق ببر معتزلیدیدنی نیست، ببین انکارش
Qit'a 228چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشتبرآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال
Qit'a 231دو گهر دان پیمبری و کرمزاده از کان کاینات به هم
Qit'a 236من که خاقانیم جفای وطنبُردهام وز جفا گریختهام
Qit'a 277بر اصفهان گذشتن من بود یک زماندر وی شدن همان و برون آمدن همان
Qit'a 288کمین گشادن دهر و کمان کشیدن چرخبرای چیست ندانی، برای کینهٔ من
Qit'a 304دیده از کار جهان دربسته بهراه همت زین و آن دربسته به
Qit'a 322اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی
Qit'a 356می تا خط جام آر به رنگ لب دلجویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی
Ghazal 10اری فیالنوم ما طالت نواهازمانا طاب عیشی فی هواها
Ghazal 39آن کز می خواجگی است سرمستبر وی نزنند عاقلان دست
Ghazal 69خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Ghazal 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست