Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از روی تو فروزد شمع سرای عیسیوز عارض تو خیزد نور شب تجلی
Qasida 97چشم بر پردهٔ امل منهیدجرم بر کردهٔ ازل منهید
Qasida 101در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور
Qasida 132طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم
Qasida 133با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمیکنی کم
Qasida 177عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین
Qasida 185ما را دلی است زله خور خوان صبحگاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبحگاه
Qasida 188ای در حرمت نشان کعبهدرگاه تو را نشان کعبه
Qasida 207سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه
Qasida 212ناگذران دل توئی کز طرب آشناتریخاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری
Qit'a 116سر سخنان نغز خاقانیاز خواجه شنو که علمش او دارد
Qit'a 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Ghazal 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Ghazal 100هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسد
Ghazal 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Ghazal 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Ghazal 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
Ghazal 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Ghazal 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Ghazal 206هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب کردش
Ghazal 220ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاکبازی نقش فنا فرو خواندیم
Ghazal 225گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم
Ghazal 228خون دلم مخور که غمان تو میخورمرحمی بکن که زخم سنان تو میخورم
Ghazal 244مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او کهامید خاک پای او دارم
Ghazal 305خیال روی توام غمگسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه
Ghazal 339آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
Ghazal 355خاک توام مرا چه خوری خون به دوستیجان منی مرا مکش اکنون به دوستی
Ghazal 368هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی
Ghazal 374گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی
Ghazal 382ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی