Ləblərin şərbətinə çeşmeyi-heyvan susadı,Sulu incilərinə təşnə kimi can susadı.

Şəkkərin püsteyi-dəndanına kim susamaya?Sanma kim, yalqız ana püsteyi-xəndan susadı.

Ənbərin sünbülünə badi-səhərgah əsicək,Vəslinə laleyi-sirab ilə reyhan susadı.

Sözünün dadına şirin şəkər oldu təşnə,Nə şəkərdir bu kim, ana şəkəristan susadı?

Cövrü bidad ilə tökdü cigərim qanını yar,Şöylə bənzər ki, cigər qanına canan susadı.

Necə qəhr eyləyəsən, aşiqinə rəhm eyləKi, sənin rəhmətinə aşiqi-heyran susadı.

Sayru oldum, kərəm et, aşiqini sormağa gəlKi, könül vəslinə, ey dərdimə dərman, susadı.

Susadım vəslini görməkliyə, ey cani-cahan,Şöylə kim, Yusif üçün Yə’qubi-Kən’an susadı.

Sallanub naz ilə gəlgil ki, mənim didələrimAyağın tozuna, ey xosrovi-xuban, susadı.

Gül kimi gülə-gülə gəl aradan pərdə götürKi, üzün görməginə dideyi-giryan susadı.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Dur, Nəsimi, sözünü töhfə üçün bəhrə ilətKim, anın diqqətinə dürr ilə mərcan susadı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love