Ümmana girən eşq ilə, dürdanəyə uğrar,Şükrana verən canını, cananəyə uğrar.

Yanmaqdan əgər qorxur isən şəm’ə yapışma,Şol atəşi gör kim, necə pərvanəyə uğrar.

Mənsur kimi cuşa gələr, söylər ənəlhəq,Hər aşiqi-sadiq ki, bu meyxanəyə uğrar.

Getməz dünü gün cami-şərabı nəzərindən,Hər kimsə ki, şol nərgisi-məstanəyə uğrar.

Təsbih ilə səccadəyi bir cür’əyə satar,Şol sufiyi-safi ki, bu peymanəyə uğrar.

Əfsanə satar aşiqə əfsun ilə vaiz,Aşiq qaçan ol qissəvü əfsanəyə uğrar?

Zəncir saçın şöylə dəli qıldı məni kim,Əqlin itirər kim ki, bu divanəyə uğrar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Girdi hərəmi-Kə’beyi-təhqiqə Nəsimi,Hənnanə təvaf eylərü mənnanəyə uğrar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love