Çarpayı yanında, kitablar üstdə,Gözləri gözləyən bir eynək durur.Qanad tək açılan, büllur şüşədə,Quruyub göz yaşı, bir xal tək durur.Doludur yer üzü qəmlə, təlaşla,Hələ deyilməmiş sözüm, ahım var,O getdi dünyadan bir damla yaşla,Bir ümman yaş tökdü dostlar, qohumlar.Günlərin gəl, həzin neyini dinlə,Sözdə dərdimizə nə çoxdur şərik.Baxırıq dünyaya sənin qəlbinlə,Dünyaya gözünlə baxa bilmirik.Dərdlər elə əyir qəddimi hərdən,Sanki dağ zirvəsi uçur üstümə.Eynəkdən,güzgüdən,pəncərələrdənGözlər məlul-məlul baxır gözümə.Osa uzaqlarda bir mələk kimi,Zərli kəcavəni yel təki sürür.Səma nəhəng, büllur bir eynək kimi —Biz onu görmürük, o bizi görür.

6 noyabr 1989

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets