Həsrət
Bir qız keçdi burdan,Keçdi, dayandı."Şıltaqdır" — dedilər, "dəli ceyrandır".Amma ki, hüsnünə hamı heyrandır.Bu günsə sahillər o qıza həsrət.Axşam gözlər yandı,gur şəfəqlərdən,"— O ulduz mənimdir" — dilləndi birdən:"Marsa qanad açıb uçacağam mən"...O, yoxdur, baxıram ulduza həsrət.
Mən Qütb ulduzunuGöstərdim bu vaxt:Tək o dəyişməyir yerini ancaq!Ona bənzəmişəm mən də yanaraq,Qışlar yaşamışam mən yaza həsrət.
Susmuş sözlərimiaçdım küləyə...Solan ağaclara, ulduzlu göyə.İndi tək baxaram — sənsizəm — deyə,Çöküb qəlbim kimi payıza həsrət.
Zuğulba, sentyabr 1998
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nebi-xezri-hesret
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Qədəm basdın didələrim üstünə,Sən xoş gəldin, səfa gəldin, sevdiyim.
Çığalı müxəmməs: Oldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftarOldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftar,Pürqövi-şikəm nafeyi-Tatarə giriftar,
Gəncə xanlarınaDəst pədərəm babat,Bürid və kərdə mat,
AhındanƏtəmasım budur, ey şahlar şahı,Həzər elə biçarələr ahından,